Als brugfiguur ziet Lore veel jongeren passeren. Toch komt ze soms jongeren tegen met verhalen die haar niet meer loslaten, zoals het verhaal van S. Lore vertelt:
Twee jaar geleden was het alsof S. in het oog van een perfecte storm zat: acute huisvestingsproblematiek, gezondheidsklachten binnen het gezin en een gigantische berg administratie. Op zo’n momenten is mijn job heel simpel en tegelijkertijd aartsmoeilijk: er gewoon zijn en écht luisteren. De vraag die ik aan elke jongere stel: ”Wat zijn jóuw dromen?”. Het antwoord: ”Verpleegster worden, mijn nationaliteit bekomen en mijn familie trots maken.” Die houden we altijd voor ogen, wanneer het lichtje aan het uiteinde alsmaar kleiner lijkt te worden en het einde van de tunnel eerder verder dan dichtbij lijkt te komen.
Vandaag kijken we terug op een succesvol traject. En geloof me, dat is volledig aan háár doorzettingsvermogen te danken.
Enkele mijlpalen op een rij:
- De zorgsector heeft er een topper bij: Terwijl S. nog van zetel naar zetel verhuisde, beet ze zich vast in haar nieuwe opleiding. Toen het plannen te veel werd, bracht Lore haar in contact met de studentenbegeleiding. S. slaagde voor haar moeilijkste vakken en de ultieme bekroning is binnen: haar officiële visum en registratie als zorgkundige zijn rond!
- Eindelijk financiële ademruimte: S. vond het vanzelfsprekend om haar cursussen in haar moedertaal te vertalen om daarna de moeilijke materie te studeren en beter te kunnen begrijpen en vervolgens alles in het Nederlands te beheersen. Hiernaast werkte ze uren bij om haar gezin mee te ondersteunen. Met ondersteuning van de brugfiguur vond ze haar weg naar de juiste kanalen. Zo werd er uiteindelijk financiële steun toegekend via VDAB en OCMW, wat haar de nodige ademruimte gaf om zich op haar studies te focussen.
- Een echte, veilige thuis: De constante dreiging van dakloosheid en de pijnlijke confrontaties met discriminatie op de woningmarkt hakten er diep in. Ze gaven niet op. Vandaag woont het gezin in een degelijk appartement.
- Vrijheid op wielen: S. haalde haar rijbewijs en kocht een auto. Toen de verzekering onbetaalbaar bleek door tegenslag, hebben Lore en S. samen de papieren voor de tariferingsverzekering uitgeplozen. En jawel, ze rijdt.
"Wat doet een brugfiguur eigenlijk concreet?"
Als je naar het traject van S. kijkt, zit de essentie in een paar dingen die je niet in een standaardformule kan gieten:
- Het dossier een gezicht geven: Voor officiële instanties voelde S. soms even als een nummer of ‘de zoveelste’ in de rij. Lores rol was om die diensten 'warm' te maken. Om te zeggen: "Kijk eens naar de jonge, ambitieuze vrouw achter dit papier." Door die empathische blik te delen, ontstond er meer ruimte en begrip, waardoor er samen naar oplossingen kon worden gezocht.
- Er zijn als het wankelt: Juist op de meest precaire momenten - wanneer de moed haar in de schoenen zonk - probeerde Lore die stabiele factor te zijn. Even de hoop terugbrengen als het overzicht volledig weg was.
- Samen, maar zij heeft de regie: Lore heeft haar verhaal nooit overgenomen. Samen met S. bereidden ze die moeilijke telefoontjes en gesprekken met makelaars/verhuurders voor, zaten ze naast elkaar tijdens die cruciale gesprekken bij OCMW of gingen ze samen naar burgerzaken voor de nationaliteitsaanvraag. Het doel was altijd: S. zélf de microfoon geven zodat ze haar eigen stem vond.
- Het belang van het netwerk: S. is fantastisch opgevangen door partners waar we samen hebben aangeklopt. Denk aan het JAC, de studentenbegeleiding en sommige diensten die af en toe wel buiten de lijntjes durfden denken!
Als we expertise, outreachend werken en pure, rauwe doorzettingskracht bundelen, dan breken we muren af. Ik ben zo ontzettend trots op S. Haar toekomst in de zorg is helder, en de sector mag haar handjes kussen met iemand zoals zij.