Welkom op de website van Bibliotheek Turnhout

Uit de lucht gevallen

Voortbordurend op het vorige artikel bedacht ik dat de bib ook moet kunnen wat zo een singuliere rechter kan: fictie aanwenden in het dagelijkse leven en dan al eens ter lering meer dan ter vermaak Let wel, het hoeft voor mij niet. Ik houd ook zo wel van fictie, basta. Maar dus, het kan.

Hoe bied je een moeilijke situatie het hoofd met behulp van een goed boek, was dientengevolge mijn peinzende uitgangspunt. Het antwoord kwam letterlijk uit de lucht gevallen, wollig en net op tijd. Al was het aanwaaien van die collega met zijn boekenlijstje nóg welkomer. Hij had óók het veranderde weer gezien en tevens het licht, want wat warrelde er uit zijn mouw? (Nee, geen sneeuw.) Een fractie van onze bibliotheekcollectie!

Aldus wees hij mij erop dat vandaag de ideale dag is om ?Sneeuw? van Orhan Pamuk te komen halen of ?Smilla?s gevoel voor sneeuw? van Peter Høeg. ?Kind van de sneeuw? van Eowyn Ivey is een passend idee, evenals ?De klank van sneeuw? van Arthur Japin. En u blaast ons niet omver door dat nog niet genoeg te vinden, want dan repliceren we fijntjes ?Wit is altijd schoon? (met dank aan Leo Pleysier).

U geraakt er nog, in de bib. We hebben strooizout en we blijven open. Vandaag tot 18 uur, morgen van 10 tot 17 uur. En (hart)verwarmende boeken hebben we ook.

Lezen als straf

Moet ik nu blij of bedroefd zijn bij het lezen van het bericht dat politierechter Peter D?Hondt een snelheidsduivel veroordeelde tot het lezen van een boek?

Net zoals veel van de bibliotheekbezoekers vind ik lezen een meer dan aangenaam tijdverdrijf en zeker geen straf. Maar ik vermoed dat de straf niet in het lezen zit (wat de rechter naar verluid zelf ook graag doet) maar wel in het verwerken van het gelezene. In dit geval het boek Tonio van A.F.Th. Van der Heijden; een bijzonder aangrijpend boek over het verlies van zijn zoon en enig kind bij een verkeersongeval.

Misschien is er wel een taak voor ons weggelegd bij justitie. Permanent een bibliothecaris als assessor bij elke rechter om de veroordeelde opnieuw het rechte pad op te helpen met een gepaste leeslijst. Het lijkt me goedkoper dan een elektronische enkelband.

Natuurlijk moet jij als trouwe bibliotheekbezoeker niet eerst via de rechtbank passeren om een aangepaste lectuurlijst te krijgen. Ook zonder zware misdrijven op je kerfstok kan je één van onze medewerkers aanspreken om met een uitgelezen en op maat geselecteerd boekenstapeltje naar huis te gaan.

De Hong Kong-connectie

Nee, beste lezer, niet de titel van een nieuwe thriller maar wel het opschrift van een nieuwe tab in ons adresboekje. Want sinds gisteren heeft onze bibliotheek rechtstreekse connecties aangeknoopt met een inwoonster van deze Chinese wereldstad.

Niemand minder dan Connie Lam, directeur van het Hong Kong Arts Centre, bracht een bezoek aan ons nederige optrekje aan de Kasteeldreef. Ze werd vergezeld door Linda Sansbury, voorlichtingsambtenaar van het Brusselse Hong Kong Economic en Trade Office. Doel van het bezoek was informatie verzamelen voor het nog op te richten Comix Home Base, de strip-dependance van het Arts Centre.

Mevrouw Lam was bijzonder geïnteresseerd in de samenwerking tussen onze bib en Strip Turnhout vzw. Collectie-opbouw, het bestand secundaire literatuur, de stripmuur, de stripleeskring en andere strip-gerelateerde activiteiten mochten rekenen op een meer dan gemiddeld enthousiasme.

Het ijs was definitief gebroken nadat Connie Lam een exemplaar overhandigd kreeg van onze enige echte bibstriptas (samen met nog enkele andere presentjes natuurlijk). Een tas waarvan de afbeelding gisteren in het dagblad De Standaard verkeerdelijk gelinkt werd aan het stripfestival.

Ter ere van Gedichtendag

Omtrent cijfers, punten en spaties

Er is definitief een einde gekomen aan het tijdperk van de barcodekaarten. Voortaan is de eID de enige gangbare bibliotheekkaart. Kinderen jonger dan 12 jaar krijgen van ons een variant die op gelijke wijze werkt, de zogenaamde smartcard. Juwelen van smartcards overigens, getekend door Reinhart in zijn dagen als Turnhouts stadstekenaar, maar dat terzijde.

De zelfbedieningsbalies, de betaalautomaat, het kopieertoestel, alles wordt voortaan ?per chip? aangestuurd. In de cyberbib kan inloggen voortaan met de kaartlezer, een kleine luxe. Maar precies die minieme frivoliteit heeft voor een lichte verwarring gezorgd: eID-readers die u thuis heeft, werken namelijk nooit voor onze software, ook niet wanneer ze dat op andere websites wel doen.

De online gebruikersactiviteiten zijn wel degelijk onveranderd beschikbaar gebleven, maar de gegevens in de inlogvakjes moeten dus altijd manueel worden ingevuld. In het eerste vakje vervangt het rijksregisternummer de barcode, u vindt het achteraan op uw eID. Op de smartcards staat achteraan een identificatienummer. Alleen cijfers worden herkend, geen franjes, dus alle interpunctie moet worden weggelaten. In het tweede vakje hoort nog altijd de geboortedatum te komen, alweer met alleen cijfers.

En al die oude kaarten, verschillende generaties ervan, daar zetten wij de schaar in. Vuilbakken vol, en gedecideerd vooruit. Overigens doet de hoge graad van slijtage van de meeste afdankertjes ons erg veel plezier. Goed en intensief gebruikt, zo hebben wij dat erg, erg graag.